محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )

619

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )

تستعين بها ضواحينا من بركاتك الواسعة و عطاياك الجزيلة على بريّتك المرملة و وحشك المهملة و أنزل علينا سماء مخضلة مدرارا هاطلة يدافع الودق منها الودق و يحفز القطر منها القطر غير خلّب برقها و لا جهام عارضها و لا قزع ربابها و لا شفّان ذهابها حتّى يخصب لإمراعها المجدبون و يحيا ببركتها المسنتون فإنّك تنزل الغيث من بعد ما قنطوا و تنشر رحمتك و أنت الوليّ الحميد . » ترجمه خدايا بارانى ده كه بسيار ببارد تا زمين‌هاى بلند ما پرگياه شود و در زمين‌هاى پست روان گردد و نعمت‌هاى فراوان در اطراف ما گسترش يابد ، تا با آن ميوه‌هاى ما بسيار ، گله‌هاى ما زنده و فراوان و سرزمينهاى دور تر از ما نيز بهرمند گردند و روستاهاى ما از آن نيرومند شوند . اينها همه از بركات گسترده و بخشش‌هاى فراوان تو باشد كه بر سرزمين‌هاى فقر زده و حيوانات وحشى ما نازل مىگردد . خداوندا بارانى ده دانه درشت كه پياپى براى سيراب شدن گياهان ما ببارد ، چنان كه قطرات آن يكديگر را برانند و دانه‌هاى آن به شدت بر هم كوبيده شوند ، نه رعد و برقى بىباران و ابرى بىثمر و كوچك و پراكنده و نه دانه‌هاى ريز باران همراه با بادهاى سرد . خدايا بارانى پرآب فرو فرست كه قحطى زدگان به نعمت‌هاى فراوان رسند و آثار خشكسالى از ميان برود كه همانا ، تويى خداوندى كه پس از نااميد شدن مردم باران را فرو مىفرستى و رحمت خود را همه‌جا گسترش مىدهى و تويى سرپرست نظام آفرينش كه به ستودن سزاوارى .